Misje parafialne 2019

Misje parafialne przebiegają z wdzięczności Bogu za wszelkie dobro.

5 października – rozpoczęcie misji

O g. 20.00 zebraliśmy się w kościele na rozpoczęciu misji parafialnych. Ojciec misjonarz przybliżył nam  początek historii objawień fatimskich z 1917 r.  Zwracając szczególnie uwagę na rolę Anioła, który miał przygotować dzieci fatimskie na spotkanie z Maryją.

Modlitwa Anioła z Fatimy

O Boże mój, wierzę w Ciebie uwielbiam Ciebie, ufam Tobie i miłuję Ciebie. Proszę Cię o przebaczenie dla tych, którzy w Ciebie nie wierzą, Ciebie nie uwielbiają, Tobie nie ufają i Ciebie nie miłują. Trójco Przenajświętsza, Ojcze, Synu i Duchu Święty. W najgłębszej pokorze cześć Ci oddaję i ofiaruję Tobie Przenajdroższe Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo Jezusa Chrystusa obecnego na ołtarzach całego świata jako wynagrodzenie za zniewagi, świętokradztwa i obojętność, którymi jest On obrażany. Przez nieskończone zasługi Jego Najświętszego Serca, i przez przyczynę Niepokalanego Serca Maryi proszę Cię o łaskę nawrócenia biednych grzeszników.

Konferencję przeplatały śpiewy do Matki Bożej Fatimskiej. Dzień zakończyliśmy Apelem Jasnogórskim.

„Jestem” – krzyż, „Pamiętam”- Pismo Święte, „Czuwam” – Maryja

6 października – niedziela

Niedziela jest czasem wdzięczności Bogu za rodzinę. Niedziela to czas rodzinnego świętowania. Rodzina jest darem Boga, miejscem życia i uświęcenia człowieka. Dokonuje się ono przez słuchanie Słowa Bożego i zastosowanie go w życiu. Słuchanie można porównać do zasiewu, kiedy człowiek słucha z uwagą.

Pierwszym miejscem głoszenia jest ambona – św. Paweł uczy, że „wiara rodzi się ze słuchania”. Drugim miejscem jest rodzina – z wiary rodzi się czyn, a ołtarz jest tego znakiem, który przypomina nam o miłości największej, jaką jest Ofiara Jezusa Chrystusa. Ołtarz jest też zaproszeniem do poświęcenia się z miłości. Jako trzeci element rozwoju człowieka kaznodzieja wskazał na konfesjonał, gdzie człowiek odzyskuje nadzieję życia z Bogiem na nowo. Odnowienie życia Bożego w człowieku prowadzi do odnowienia relacji w rodzinie i świętości jej członków.

Dlatego trzeba Bogu podziękować za rodzinę, która jest miejscem przekazywania wiary, nadziei i miłości.

7 października – wsp. Matki Bożej Różańcowej

Dzień wdzięczności za Różaniec. Dzień ten – 7 października – jest rocznicą bitwy pod Lepanto (1571) w której flota Imperium  Osmańskiego została pokonana przez państwa Świętej Ligi (flota chrześcijańska). Papież Pius V ogłosił ten dzień świętem Matki Bożej zwycięskiej, a nieco później Matki Bożej Różańcowej.Znalezione obrazy dla zapytania bitwa pod lepanto różaniec

Podczas konferencji misyjnej usłyszeliśmy historię różańca i znaczenie poszczególnych części i tak:

  • część radosna jest hołdem wiary ku czci Boga Ojca , który z miłości do człowieka daje nam swojego Syna;
  • cześć światła – znak Bożej mądrości – to wdzięczność Bogu za Kościół, który jest światłem wiary na drogach ludzkiego życia;
  • cześć bolesna – znak nadziei – pozwala nam wniknąć w miłość Pana Jezusa, który w posłuszeństwie Ojcu i z miłości do człowieka poświęca samego siebie;
  • część chwalebna – znak miłości – jest oddaniem czci Ducha Świętego, który jest obecny w Kościele i Nim kieruje.

Gdy modlimy się na różańcu oddajemy chwałę Bogu i czcimy Maryję.

.

Maryja jest dla nas według słów litanii loretańskiej „Przybytkiem Ducha Świętego”. Przybytek – to złota skrzynia w której były złożone tablice świadectwa Prawa Bożego (10 Bożych Przykazań). Maryja za sprawą Ducha ŚwięteZnalezione obrazy dla zapytania jasnogórski obrazgo przyjęła do serca i do łona Słowo Boże – Syna Bożego, którego jako czysta i Niepokalana Poczęła, Karmi, pielęgnuje i współpracuje z Nim w dziele Odkupienia.

Inny tytuł Maryi to „Miasto ucieczki”. W historii Izraela były miasta, które pełniły rolę azylu, gdzie nieumyślny zabójca mógł znaleźć schronienie przed zemstą krewnych zabitego. Maryja jest ratunkiem dla grzeszników. Ona chroni i wyprasza miłosierdzie Ojca, ochrania przed atakami złego ducha.

W Godzinie Apelu ojciec misjonarz przybliża historię i tajemnicę Jasnogórskiego obrazu Czarnej Madonny na Jasnej Górze otoczonego czcią przez całe wieki historii naszej Ojczyzny. Maryja jest więc wielką naszą Orędowniczką u Boga, a różaniec ratunkiem.

8 października – dzień wdzięczności za naszych przodków i modlitwy za zmarłych

IMG_20191008_185128~2Wtorkowy dzień misji parafialnych  w szczególności poświęcony był modlitwie za naszych zmarłych przodów. Jak mówił ojciec misjonarz: „powinniśmy modlić się za ich dusze, bo jest to oznaka naszej miłości”. Wszystkie dusze w czyśćcu są naszymi braćmi i siostrami. Poprzez chrzest jesteśmy spokrewnieni w Chrystusie, zatem więź ta powinna nas zachęcać do działania w imieniu tych osób, które same nie mogą już niczego uczynić, a tak bardzo cierpią. Cierpienie odczuwane w czyśćcu jest porównywane przez świętych do płonięcia w ogniu, jest to nieustanna tęsknota za Bogiem, której nic nie może ukoić. Oczekiwanie na życie w niebie prowadzi do duchowej agonii. Tylko my naszymi modlitwami, cierpieniami, odpustami w ich intencji możemy im pomóc, aby szybciej trafiły do nieba i zaznały szczęścia z Bogiem. Dusze częściowe  pomagają nam nieustannie wstawiając się za nami u Boga, ale same nie mogą sobie pomóc.

Wśród blasku płonących zniczy zebraliśmy się w kościele na „apel wiernych zmarłych”: kapłanów, rodziców, krewnych i znajomych, ofiar wojny i wszystkich wiernych zmarłych, przedstawiając ich Bogu – prosząc – by okazał im miłosierdzie. Na zakończenie odśpiewaliśmy: „Witaj Królowo Matko Miłosierdzia”.

IMG_20191008_200235   IMG_20191008_200312~2   IMG_20191008_201552   IMG_20191008_201816~2

9 października – dzień modlitw za chorych

Dziś szczególną modlitwą zostali otoczeni ludzie chorzy i starsi, którzy są szczególnie ważną cząstką Kościoła. Jak mówił  Ojciec Święty Jan Paweł II: chorzy są „skarbem Kościoła”. Nie złoty kielich, piękne szaty ani wspaniałe budowle, ale Wy jesteście skarbem Kościoła.

O g. 10.00 każdy kto mógł przybył na Eucharystię i przyjął sakrament namaszczenia chorych. Natomiast Ci którzy nie mogli pojawić się o własnych siłach w kościele, zostali odwiedzeni przez naszych Księży w domach i szpitalu, gdzie mogli skorzystać z sakramentu pokuty, Komunii i namaszczenia chorych.

Sakrament chorych, w którym Chrystus niesie umocnienie jest wielkim darem dla ludzi starszych i chorych. Sakrament ten należy przyjmować z wiarą w Ciało Chrystusa,  prosząc Maryję, którą nazwano Uzdrowieniem Chorych o opiekę nad nami.

Uwieńczeniem modlitw był wspólny różaniec o g. 17.00 w intencji Służby Zdrowia i staszowskiego szpitala.

Natomiast wieczorem podczas Mszy Świętej ojciec misjonarz przygotowywał nas do sakramentu pokuty, który wyznaczony był na czwartek. Wypowiadał proste słowa, które jak „miecz obosieczny” trafiały w nasze serca wzywające do nawrócenia i autentycznej skruchy.

Znalezione obrazy dla zapytania papież w fatime

Podczas Apelu Jasnogórskiego ojciec misjonarz opowiedział historię zamachu na Jana Pawła II i jego pielgrzymki dziękczynnej do Fatimy. Mówił: „niesamowite było to, że zmęczony człowiek – Papież, który jeszcze nie doszedł do siebie po zamachu, na twarzy którego widać cierpienie, oddaje się godzinnej modlitwie przed figurą Matki Bożej Fatimskiej, po której następuje przemiana. Papież wstaje wypoczęty, spokojny,  a z oblicza jego przebija jasność i radość.…modlitwa działa cuda…modlitwa przemienia…korzystajmy z niej… ” Konferencję zakończyliśmy dziesiątkiem różańca.

10 października – dzień wdzięczności za Sakrament Eucharystii i Kapłaństwa
Znalezione obrazy dla zapytania spowiedz

Dzisiejszy dzień był szczególnym wyrazem wdzięczności Bogu za Sakrament Eucharystii i Kapłaństwa. Swoje dziękczynienie zanurzaliśmy we Mszy Świętej i różańcu. Był to także dzień spowiedzi misyjnej, która trwała od g. 15.00 do g. 17.00, na którą przyjechali księża z dekanatu.

Wieczorem podczas Apelu Jasnogórskiego ojciec misjonarz przybliżył nam historię peregrynacji obrazu Czarnej Madonny i zawierzania świata Maryi (1942), we wszystkich parafiach (7 lipca 1956),  we wszystkich diecezjach (15 sierpnia 1956) i na Jasnej Górze 8 września 1956).

11 października – Adoracja Krzyża

Piątek- Dzień wdzięczności Bogu za dzieło Odkupienia, dzień upamiętniający śmierć Pana Jezusa na krzyżu. „Krzyż, krzyż, krzyż Twój Panie, niebo nam otwiera…”

Krzyż, który był drzewem hańby, śmierci i klęski staje się miejscem chwały i zwycięstwa Chrystusa, a przez to znakiem nadziei dla człowieka. Nadziei oczyszczenia, odkupienia, przywrócenia do życia. Ale też nadziei, że zostaniemy zachowani od złego oraz umocnieni w naszych ziemskich trudach i cierpieniach.  Krzyż Chrystusa jest właśnie znakiem, że Bóg podzielił ludzki los. Razem z człowiekiem przyjął mękę, samotność, zniósł szyderstwo i niesławę, okazał bezbronność i wybaczył prześladowcom. Kiedy więc patrzymy na krzyż, wiemy, że Syn Boży naprawdę przeżył ludzkie cierpienie. W pełni je podzielił. I nie ma takiego cierpienia, którego by nie doznał. Nie ma takiej winy, wstydu, samotności, głodu, ucisku czy wyzysku, nie ma tortur, więzienia czy morderstwa, przemocy czy zagrożenia, które byłyby Mu obce. Bez Chrystusowego krzyża ludzkie cierpienie pozostaje niewytłumaczalne, bezsensowne, jakby bezwartościowe. Poza Bogiem trudno stawić mu czoła. Dlatego więc warto patrzeć z miłością na krzyż Chrystusa, adorować Go i w nim odnajdywać sens swego cierpienia.

Tego dnia adorowaliśmy Krzyż Święty, na Mszy Świętej ojciec misjonarz poświęcił krzyże przyniesione z domów. Następnie udaliśmy się przed kościół, aby przy Krzyżu misyjnym przepraszać Boga za grzechy przeciw Krzyżowi Świętemu. Nastąpiło poświęcenie Krzyża misyjnego i każdy mógł go ucałować.

IMG_20191011_192406   IMG_20191011_190516   IMG_20191011_190425   IMG_20191011_191857

Podczas różańca o g.17.00 zostały uroczyście wprowadzone relikwie bł. Jerzego Popiełuszki – okrutnie zamęczonego w 1984 roku kapelana „Solidarności”.

IMG_20191011_191130   IMG_20191011_190958   IMG_20191011_190735   IMG_20191011_192116

Wieczorne medytacje apelowe przebiegały w tematyce testamentu z krzyża: “Niewiasto, oto syn Twój… Oto Matka Twoja…” J 19 25-27. Ojciec misjonarz głosił, że mamy oddać nasze życie w ręce Maryi i stać się jak dziecko w łonie pod sercem, zależne od funkcji życiowych matki – „bo tam jest  najbezpieczniej”.

12 października – dzień świętości rodziny

Na  Mszy Świętej o g. 10.00  modlitwą otoczyliśmy rodziny  naszej parafii.  Małżonkowie uroczyście odnowili przyrzeczenia małżeńskie.

IMG_20191012_111517   IMG_20191012_110316   IMG_20191012_110645

IMG_20191012_110602   IMG_20191012_110626   IMG_20191012_111442

Po Mszy Świętej nastąpiło uroczyste poświecenie  figurki Matki Bożej Częstochowskiej i odczytany akt zawierzenia Maryi.

 

13 października – dzień wdzięczności za budowniczych i dobroczyńców naszej parafii

Z kroniki parafialnej: „Tworzeniem parafii oraz budową świątyni na osiedlu Wschód zajął się ks. Edward Zieliński, skierowany do tych prac przez bp. Edwarda Materskiego. Prace przy budowie nowego kościoła rozpoczęły się wiosną 1989 r., wtedy to bp Materski podczas uroczystej Mszy św. poświęcił drewniany krzyż postawiony na placu. Początki nie były łatwe. Rozbudowane dziś osiedle Wschód 20 lat temu liczyło zaledwie kilka bloków. Świątynia miała powstać w miejscu jeszcze nie zagospodarowanym, na trudnym do budowy iłowym gruncie. Z pomocą przyszły Kopalnie i Zakłady Chemiczne Siarki „Siarkopol” w Grzybowie – wszak świątynia była pw. św. Barbary, patronki górników. – Wiele zawdzięczamy „Siarkopolowi” – wspomina ks. Proboszcz Edward Zieliński. – Dyrektor Eugeniusz Gutman zezwolił nam na korzystanie z płyt drogowych, którymi utwardziliśmy plac budowy. Na uroczystościach podczas poświęcenia tymczasowej kaplicy, w przeddzień Barbórki, dyrektor obiecał, że zakłady będą wspomagały budowę kościoła. To okazało się dla nas błogosławieństwem. Po przebrnięciu przez kompletowanie dokumentów ruszyliśmy z budową zespołu sakralnego według projektu prof. Wiktora Zina”…. 

To tylko początek historii powstania naszej parafii, która toczy się do dziś. Bogu niech będą dzięki za budowniczych i dobroczyńców naszej parafii, którzy przez ten czas –  30 lat – przyczynili się do powstania „świątyni Pana”.

DSC_0229   DSC_0210   DSC_0209   DSC_0215

DSC_0211   DSC_0217   DSC_0219   DSC_0224

Wieczorem o g. 20.00 rozpoczęliśmy procesję fatimską, która zakończyła Misje Parafialne: „gdy mrok zaczął spowijać Osiedle Wschód jasna postać Maryji Fatimskiej wyłoniła się z głównych  drzwi kościoła, otoczona „swoim dziećmi”, które w dłoniach trzymały zapalone lampiony, śpiewając AVE, AVE, AVE MARYJA.  Ten blask nadzeji rozproszył mroki nocy...”